|
Domoladh na seanpháipéar sa tarraiceán,
Mise liom féin I do sheomra leapa,
Ag láimhsiú na seanphictiúr le
maoithneachas
Nach ligfeadh an chúthaileacht dom a scaoileadh
`is tú beo.
Ag guí ar do shonsa faoi chlúid na hóiche,
Na focail nach dtiocfadh liom a rá leatsa fadó,
Tá anois ina rabharta gan staonadh ach, faraor, rómhall.
Tig
liom do ghlór do-amhrais a chloisteáil anois,
ag cur bac ar chóireanna m`óige,
is do gháire tógálach a bhain na deora as do chomhluadar,
Dé Domhnaigh nó istóiche.
Ina sheasamh go meabhrach,tostach,
Cois seipéal naomh Peadair,
San áit ar rugadh
thú ag coirnéal sráide,
Agus é ag tnúth le nochtadh nó soiléiriú éigin,
Tá fear meanaosta ag cuartú a athar.
Agus cé go bhfuil leac le do cheann cineálta
Le seacht mbliaina anuas,
Táim do do chuartú fós ,
A Mhaoileachlainn
mhic Bhríde ní Fheilimidh.
|
