|
Thios I bPort an Chabhlaigh, Oigbhean seang a`siul i mbeal na toinne, Is I a caoile a chuireann cluain ar chuile stocach,
Shiulfa tamaill sula gcasfai a leitheid ortsa, No go bhfeicfea radharc chomh brea mar shuaimhneas aigne.
Thios I bport an Chabhlaigh, Buachaill og a`sugradh ins a` ngaineamh, A riocht faoina lamha beaga aige, Mo
mhairg a chaislean brea istoiche, Nuair a sciobhfaidh sloite na mara a bhallai leo. Iascairi an chladaigh,
Ag obair mar is toil leo leis na ciantaibh, Ag gabhail ar thoir na mbradan um thrathnona, Is I an fharraige a
reim duchais, A`s an ghriain ann mar a bheadh siul chirce.
|
 |
 |
 |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
|
In sleepy Portacowley, A slender maiden paddles on the shore, Each young man`s eye transfixed by form and grace, You`d
travel far to meet her match and equal, Or such a sight to greet a roving eye. Down in Portacowley, A young
boy builds ,delighted ,in the sand, A little kingdom all beneath his hands, A pity on his little world this evening,
When the sea hosts shall ravage those fine walls. The fishers on the shoreline, Working as they`ve done for
generations, Chasing after salmon in the evening, This sea is their inheritance from nature, And the sun behind
them sets in amber glow.
|
|
|
|